Gece yarılarına kadar o parlayan ekranlara bakıp lüzumsuz videolar izliyor, sonra da ertesi gün öğlene kadar yorganın altında yatıyorsunuz. Sonra kalkıp "Zamanım yetmiyor, hayatta hiçbir şeye yetişemiyorum" diye sızlanıyorsunuz. Sen günü kaçırmışsın be adam, hayatı nasıl yakalayacaksın!

Bakınız, "Ben gece insanıyım, gece daha iyi çalışıyorum" lafı, modern çağın tembellerinin uydurduğu kocaman bir safsatadır! İnsan biyolojisi güneşe göre ayarlanmıştır. Tarihteki bütün büyük dehalara, büyük devlet adamlarına, alimlere bakın; hepsi güne erken başlar.

Sabahın o ilk saatleri, zihnin en berrak, havanın en temiz, dünyanın en sessiz olduğu vakittir. Sen o vakti horlayarak geçirirsen, öğlen sersemliğiyle uyandığında zihnin zaten yorgun başlar. Descartes sabahın köründe kalkar çalışırdı, Mimar Sinan o şantiyelere güneş doğmadan giderdi. Başarı, güneş doğarken ayakta olanların, o sessizliği üretime çevirenlerin hakkıdır.

Zinhar "Hafta sonu bari uyuyayım" demeyin. Bedenin bir ritmi, bir disiplini vardır. Disiplini olmayan bir zeka, pusulasız bir gemiye benzer; sürekli dolanır ama hiçbir limana varamaz. Geceyi uykuya, sabahı zihnin inşasına ayıracaksınız.

Bu gece o telefonu, o tableti yatak odasının dışında bırakın ve alarmınızı güneşin doğuşuna kurun. Sabahın o sessizliğinde uyanıp bir kahve yapın, bir kitap açın. O bir saatlik bereketin, günün geri kalan on saatinden nasıl daha kıymetli olduğunu göreceksiniz.

İlber ORTAYLI