Bu, yün dokuma bir yörük torbası.. Üzerindeki motifler yüzyıllar aşıp gelmiş Türk kültürünün önemli damgaları. Bunları dokuyanlar kalmadı. Vefalı bir avuç kişi bu eserleri ata yadigarı olarak saklıyor. 

        Bu dokumalar yeni kullanım alanlarıyla canlandırılmalı diye düşünüyorum. O kadar üniversite var ama hala bu tür kültür varlıklarımızı ihya edecek yaklaşımlar yok. 

        1996 veya 1997 yılları diye tahmin ediyorum. Acıpayam merkezde bir kültür festivaline katılmıştım. Hemen önümüzde oturan iki kişinin konuşmalarını duydum. Sahnede sipsi çalan yerel bir sanatçı vardı. Onunla ilgili yanındakine bir şeyler anlatıyordu. Az önce de dizinde keman çalan bir yerel sanatçıyı tanımlarken diğerine bu tekniğin Girit göçmenleriyle geldiğini anlatmıştı. Ninem de sipsi çaldığı için merakla konuşan kişiyle tanışmak istedim. Pamukkale Ün. Müzik Bölümü başkanıymış. Yanındaki kişi de sonradan milletvekili olan biriydi. Bölüm başkanının branşı Batı müziği imiş. Ninemi ve sipsi çalan dayımı anlattım. Eski ezgilerden de bilgileri olduğunu söyledim. Kayıt aracıyla geleceğini söyledi. Çok sevindim. Ama sonradan gelip giden olmadı. 

        Hayri Dev gibi bir değeri bile bir Fransız araştırmacının parlattığı bir yerde yaşamak insanın ağrına gidiyor. 

        Üniversitelerin ve yerel yönetimlerin kültürel mirasımıza hakkıyla sahip çıkması ne güzel olur..

Hüseyin OYTUN