Mermer yüzler, kırılmış bedenler, eksilmiş uzuvlar ve zamana direnen formlar..  Her heykel, her yüz, her kıvrım; başka bir dönemin inancını, gücünü, estetik anlayışını ve hafızasını taşıyor. Sergi, Denizli Nihat Zeybekçi Kongre ve Kültür Merkezi’nde 18 Mayıs’a kadar ziyaretçilerini bekliyor.  

Antik çağda Batı Anadolu’nun önemli geçiş ve yerleşim alanlarından biri olan Lykos Vadisi; Laodikya, Hierapolis ve Tripolis gibi kentleriyle tarih sahnesinde önemli bir yer tutuyordu. Ticaret yolları, termal kaynakları, inanç merkezleri ve kültürel çeşitliliğiyle bu bölge, yalnızca bir vadi değil; farklı medeniyetlerin buluştuğu güçlü bir uygarlık merkeziydi. Lykos’un bereketli toprakları, ekonomik ve sosyal yaşamı olduğu kadar sanatı ve inancı da şekillendirdi. “Lykos’un Antik Yüzleri” sergisi ise bu çok katmanlı geçmişi, taşın hafızasında saklı kalanları yeniden görünür kılıyor. 

Sergiyi daha da anlamlı kılan unsurlardan biri ise Pamukkale Üniversitesi Arkeoloji Bölümü’nden Prof. Dr. Elif Özer’in Klasik ve Arkaik Dönem üzerine sunduğu anlatılar. Elif Hoca’nın verdiği bilgilerle salondaki eserler kendi çağlarının düşünsel ve kültürel temsilcilerine dönüşüp adeta yeniden ruh buluyor. Taşın sessizliği kayboluyor, Athena, İsis, Ares, Asklepios, Nike ve antik dünyanın diğer yüzleri aramıza karışıyor. 

Serginin dikkat çeken figürlerinden İsis, Antik Mısır'ın en önemli tanrıçalarındandı ve annelik, büyü, şifa, yeniden doğuş ve krallığın koruyucusu olarak bilinirdi. Helenistik ve Roma dönemlerinde Akdeniz dünyasına yayılan İsis kültü, Anadolu kentlerinde de kendine güçlü bir yer edinmişti. Heykelde görülen saçaklı giysi formu ve göğüs kısmındaki karakteristik İsis düğümü, tanrıçanın kimliğini belirleyen önemli ikonografik unsurlar arasında yer alıyor. Bu düğüm, yalnızca estetik bir detay değil; koruma, bereket ve kutsallığın sembolü olarak da anlam taşıyor. 

Zaferin kanatlı tanrıçası Nike ise hareketin ve kudretin simgesi olarak öne çıkıyor. İnce, akışkan ve çoğu zaman rüzgârla biçimlenmiş gibi görünen drapeli kıyafetleriyle Nike, antik heykel sanatının taşta hareket yaratma ustalığını gözler önüne seriyor. Onun figüründe zafer yalnızca bir kavram değil; estetik bir dinamizme dönüşüyor. 

Bilgeliğin, stratejinin ve sanatın tanrıçası Athena ise sergide güçlü duruşu, miğferi ve idealize edilmiş yüz hatlarıyla dikkat çekiyor. Athena’nın betimlenişi, klasik dönemin ölçü, denge ve akıl kavramlarını yansıtırken; koruyucu kimliğiyle de antik dünyanın düşünsel gücünü temsil ediyor. 

Ares ise savaşın daha sert, daha fiziksel ve yıkıcı yönünü simgeliyor. Güçlü beden formu ve savaşçı karakteriyle Ares, antik toplumların kudret, mücadele ve erkeklik anlayışına dair önemli izler sunuyor. 

Sergide öne çıkan bir diğer figür ise Roma İmparatoru Titus’un kızı Julia Titi. Onu dikkat çekici kılan yalnızca saraylı kimliği değil; “bal peteği” olarak tanımlanan gösterişli saç modeli. Roma portre sanatında saç biçimleri, yalnızca estetik bir tercih değil; aynı zamanda dönem belirlemede önemli bir unsur. Julia Titi’nin portresi bu yönüyle, dönemin modasını, kadın temsilini ve sosyal statü anlayışını da görünür kılıyor. 

“Lykos’un Antik Yüzleri” geçmişten günümüze ulaşan heykellerin yer aldığı bir sergiden çok daha fazlası, Denizli’nin antik dünyadaki yerini yeniden düşünmeye çağıran güçlü bir kültürel hafızanın yansıması. Her figür, hikâyesi öğrenildikçe yeniden nefes alıyor ve geçmişin sessiz yüzleri bugünün ziyaretçisine yeniden bakmaya başlıyor. Bu seçki, antik dünyanın günümüze bıraktığı izleri çok katmanlı bir okuma alanına dönüştürüyor. 

HABER ve FOTOĞRAFLAR : Meliha KALLİMCİ